تسبيح زهرا عليهاالسلام؛ هديه آسمانى

ستارگان درخشانتر از هميشه تاريخ در آسمان مدينه پرتو افشانى مى‏كردند.

شميم عطر محمدى(ص) در كوچه‏هاى مدينه پراكنده بود و ياس علوى، آنگاه

كه به معراج نماز مى‏رفت، نورش براى اهل آسمان مى‏درخشيد و بر چهره

اهل زمين نور مى‏پراكند. در آن هنگام فاطمه عليهاالسلام ار سختى كارهاى

خانه در زحمت‏بود.اميرمؤمنان(ع) آنگاه كه چنين ديد به فاطمه توصيه كرد، نزد

پدر برود و خدمتكارى درخواست كند تا در امور منزل يار و همكارش باشد.

عشق هدف حیات و محرک زندگی من است، و زیباتر از عشق

چیزی ندیده ام و بالاتر از عشق چیزی نخواسته ام. 

عشق است که روح مرا به تموج وا می دارد، قلب مرا به جوش

می آورد، استعدادهای نهفته مرا ظاهر می کند، مرا از خود

خواهی و خود بینی می راند. دنیای دیگری را حس می کنم.

در عالم وجود محو می شوم. احساس لطیف و قلبی حساس و

دیده ای زیبا بین پیدا می کنم. لرزش یک برگ، نور یک ستاره دور،

موریانه کوچک، نسیم ملایم سحر، موج دریا، غروب آفتاب همه

احساس و روح مرا می ربایند و از این عالم مرا به دنیای دیگری

می برند. ...این ها همه و همه از تجلیات عشق است... .

به خاطر عشق است که فداکاری می کنم. به خاطر عشق است

که به دنیا با بی اعتنایی می نگرم و ابعاد دیگری را می یابم. به

خاطر عشق است که دنیا را زیبا می بینم و زیبایی را می پرستم.

به خاطر عشق است که خدا را حس می کنم و او را می پرستم

و حیات و هستی خود را تقدیمش می کنم...

  
              داداش رامین و ریحانه خانم پیوندتان مبارک


        

اقا داماد اومده از شهر مشهد اومده

چی چی آورده؟؟؟ ریحانه خانم  

زن داداشم اومده به شهر تهرون اومده

با کی اومده؟؟؟ با داداش رامین


 

اشک اولین هدیه خدا به انسان

اشک رحمت است که خداوند آنرا در وجود بندگانش

قرار می دهد.

خوشبخت آن کسی است که خدا به او دلی بخشیده که

شایسته عشق و سوز و گداز است.

عشقی که با اشک های چشم شست و شو داده

و خداوند هدیه ای فرستاد ...

برای من !!!

هدیه ای که نمی دانم ارزشش را داشتم یا نه

خداوند شماها را به من هدیه داد

ولی به هر حال امروز در وجودم نمی گنجم

وجودی که سرشار از عشق به شماست

شماهایی که همانند باد صبا بر من وزیدید

و خاکستری را که از آتش گناه بر دلم نشسته بود

و راه رسیدن به خدا را بسته بود

با وزیدن از سر ره دورتر ریختید

و خداوند اراده کرد

تا دل من عاشق شود

خداوند با دادن این هدیه به من

عشق خود را در دل من دمید

و به من فهماند که من بنده او هستم...

          

            
                                         

   

زنان

مردان آفریننده کارهای مهم اند، ولی زنان آفریننده مردان.

اگر زن نبود نوابغ جهان را کی پرورش می داد ؟

تقوا و پرهیزگاری برای یک دختر برازنده تر از هر جوهری است.

تنها وجود زنان است که به این زندگانی سراسر ملال قدر و

منزلت می دهد.

اگر زن در جهان وجود نداشت زندگی غیر قابل تحمل بود.

چیزی که در زن قلب مرا تسخیر می کند ، مهربانی اوست نه

                 
اهای اهل عالم ...    

گل عفاف رو پرپر کردند و غنچه هنوز نشکفته اش رو شکوندند ، 

اهای عاشقان عالم ...

عشق علی رو ازش گرفتند و زندگی رو بر او سخت کردند ،

اهای غیرتی های عالم ...

مادر رو سیلی زدند و محجر از سرش کشیدند ،

اومدم همون چیزی رو که خیلی ها این روزها میگن، منم بگم.

فعلآ باید برم تو کتابها اون هم چهار چشمی آخه انگاری یک

جورایی تا حالا باهاشون قهر بودم.

هر وقت آخر ترم میشه، میگم دیگه از ترم بعد می خونم. الان

هم که از همون موقع هاست.

راستی یک روش تقلب جدید با خودم آوردم و ردخور نداره، نه

مراقب ها می فهمن و نه دچار استرس می شوید. حرف نداره،

حرف هم داشته باشه چرت بید...

میگم ولی بین خورمون بمونه ها

درس رو بخونید، تا هر جا تونستید و موقع امتحان فقط باید توکل

کنید به خدا و با این روش آرامشی به شما دست میده که حد

نداره و هر چقدر هم ریاضیتون خوب باشه بازم نمی تونید حد این

معادله روحساب کنید.

                                             ...موفق باشید...

   
                 همه چی بود و خدا نبود...

  


دیشب رفتم به شهر دلم . وقتی وارد شدم تو یک خیابونی بودم

که پر از نور بود و خیلی زیبا بود و اونجا خدا بود و دیگر هیچ نبود و

خیلی خوشحال بودم ولی وقتی تو شهر دلم شروع به قدم زدن

کردم کم کم به جاهای تاریک رسیدم، به خیابون های تاریک و

ظلمات، و کوچه هایی که خرابه بودن و در اونجا خبری از خدا نبود،

و همه چی بود و خدا نبود...

و یادم افتاد که در واقع قبلآ این شهر شش دونگش ماله خدا بود و

فرشته هایش هم اونجا رو نور افشانی می کردند و فقط زیبایی بود

و عشق، ولی کم کم هر چیز و ناچیزی رو که پشت دروازه شهر

دلم صف کشیده بودن و از طرف خدا کارت دعوت نداشتن به داخل

راه دادم و در عوض خدا رو بیرون کردم. اره یادم افتاد که این شهر

رو خودم خرابش کردم و همون یک خیابون رو هم که سالم مونده

یادگاری است از اون شهر زیبا.

وای خدای من!!!

من چی کار کردم...

تو رو از خونه خودت بیرون کردم و هر بار که خواستی بیای تو

راهت ندادم. خاک بر سرم، من چه بنده ای هستم، یاد اون بنده

عاشق بخیر. می خواهم دوباره عاشق بشوم، دوباره بال درآورم

و پرواز کردن را بیاموزم. دوباره احرامی دگر ببندم و یار را بار دگر

به منزلش دعوت کنم و دوباره عاشق بشم عاشق... 

صبح ها که از خواب بیدار می شوم به عشقم سلام کنم، هر

کاری می کنم با اسم او شروع کنم، هر جایی می روم دستم رو

بدهم به او و عاشقانه بروم، هر وقت خواستم درد دل کنم فقط به

عشقم بگم و او محرم رازهاست، و شب ها با یاد کردن از عشقم

بخوابم و در شب او را در خواب ببینم، و در دل شب مثل عاشق و

معشوق با او خلوت کنم و بگم ای خدا عاشقتم.

و این وقت است که عاشق شده ام...!!!

و می روم تا عاشق بشوم...

تا فقط خدا باشد و دیگر هیچ نباشد. 

 

     در کوی نیک نامان ما را گذر ندادند    
                                  
                                     گر تو نمی پسندی تغییر ده قضا را