عيدتون مبارک انشاالله که سالی خوب و توام با موفقيت برايتان باشد

دنیای درون انسان دنیای خارق العاده واعجاب انگیزی ست . دنیای شگفتی هاست . ولی هرکس که این موضوع را در هرکجا می نگرد . ناخوداگاهانه زندگی را درنظر آورده و دنیای درون را فرع حیات مادی خویش می بیند . حال آنکه برعکس است . دنیای درونی ما دنیای حقیقی ماست و دنیای بیرونی یک دنیای بدلی و نمایشی و دنیایی خیالی و آرمانی است . و انسان روزی چشمش به این واقعیت گشوده می شود که سراز خواب دیرینه برداشته باشد.

بیاییم ذهنمان رااز هرقضاوتی بازداشته و فقط آن را مشاهده کنیم . که دراین مشاهده خالص و ناب است که ذهن ما ماهیت خودش را به ما نشان می دهد.

بسم رب شهدا
برای چندمین بار دارم به سفر عشقی می روم، در حالی که هنوز کوله باری پر از گناه به همراه دارم،
و هنوز آدم نشده ام و به واژه انسانیت که چیزی به جز زیبایی نیست، نرسیده ام.         گرد حرم دویده ام،
                         صفا و مروه دیده ام،
                                              هیچ کجا برای من،
                                                                   کرب و بلا نمی شود.

ببخشید نمی توانم مطالب جدید بذارم، ولی سر می زنم و ان شاالله تا بعد از تعطیلات می آیم.(نایب و زیاره هستیم)

مشکلات يک بخش از زنده گی است. اگر به سبب دوری و جدايی نميبود هرگز از لذت ملاقات و آميزش پی نميبرديم و اگر فقر نميبود از ثروتمندی بی خبر ميبوديم و اگر اندوه نميبود با سرور آشنا نمی شديم به اين طريق خداوند دنيا را يک گذرگاهی قرار داده جای که لذت را رنج همراهی ميکند و خنده را اشک. و جای که شدت رنج آن متناسب به پيمانه راحت آن.

     بخوان بنام رب خويش، آنکه خالق همه چيز است.
     آفريد انسان را از خون بسته.
     بخوان و رب تو بسيار کريم است.
     آنکه علم آموخت انسان را بواسطه قلم.
     آموخت انسان را آنچه نمی دانست.

     ما زین جهان به دیدن دلدار می رویم              آنجا به عشق حیدر کرار می رویم

     ...اگر بتوانیم در «هندسه وجود» خویش،شکل مطلوبی ترسیم کنیم،ما هم مهندسیم. 
     اگر به خاصیت «خط»، در متمایز ساختن اشیاء آگاه باشیم.
     اگر نقشی را که «نقطه» ایفا می کند، بدانیم.
     و اگر «دایره تلاش» ما بر محور«نقطه ایمان»باشد، از بی شکلی رها می شویم. و...
     همه دایره ترسیم می کنند، اما با جه پرگاری و بر گرد کدام نقطه؟
     «خود» یا «خدا»؟ «محدوده دنیا» یا «گستره آخرت»؟ «وسعت ایمان» یا «تنگنای تردید»؟